Het niet meer zo zien zitten. Het gevoel er niet meer bij te horen. Geen zin om de deur uit te gaan. Snel geïrriteerd zijn. Een gespannen, onzeker en angstig gevoel. Last van lichamelijk ongemak of je opgebrand voelen. Herkenbare voorbeelden voor degenen die met een vorm van rouw te maken hebben. Rouw vanwege het verlies van partner, een kind, of andere dierbaren. Oorzaken kunnen ook zijn, de verandering van werkplek of woonomgeving. De beëindiging van een relatie.

Afscheid nemen hoort bij het leven. Maar u hoeft dit proces niet helemaal in uw eentje doen. Met de hulp van een professionele buitenstaander, kunt u de lichtheid in uw leven weer terugbrengen. Op uw eigen manier.

Ooit zijn we verliefd op elkaar geworden. Het zou een keer overgaan, hij was immers getrouwd. Alleen, dat gebeurde niet. Het werd houden van. Voor allebei. De geboorte en het opgroeien van zijn kinderen heb ik op afstand meegemaakt. En zo meer...
Nu is hij ernstig ziek. De angst dat ik hem niet meer zal zien. Geen afscheid van hem kan nemen. Geen plek heb in het rouwproces. Onverdraaglijk. Het verlamde me compleet. Door hulp te zoeken, stroomt het weer. Kan ik verder, kan ik de obstakels overzien, ze zachter maken. Het is geen makkelijke weg, maar ik zie 'm wel.


Rouwverwerking

Rouw raakt alle dimensies en alle niveaus van iemands leven. Het is een scala van gevoelens. Van angst en boosheid. Tot schuld, verwarring en ook opluchting. Rouw is herkenbaar wanneer het gevoel overheerst aan het ‘overleven’ te zijn en jezelf kwijt te zijn.

Ook op latere leeftijd kunnen er gevoelens van eerder geleden verliezen aangeraakt worden en kan onverwerkte rouw een onaangename rol gaan spelen.

We waren al een tijd uit elkaar. En ik wist dat er een nieuwe partner was. Voor mezelf had ik besloten dat ik er vrede mee had. Het beheerste mijn leven niet. Bovendien waren onze kinderen al volwassen, dus van gedeelde zorg was geen sprake meer. Opeens zag ik ze aan de overkant van de straat lopen... Zo vertrouwd, zo herkenbaar. Ik raakte helemaal in de war. Eerst dacht ik nog dat het wel over zou gaan na een paar dagen, maar dat was niet zo. Ik schaamde me er zelfs voor. Ook omdat de pijn van het verlies van mijn ouders in alle heftigheid naar boven kwam. Het was zo’n chaos, dat ik besloot hulp te zoeken. Ik ben blij dat ik Hennie heb getroffen. Het was niet eenvoudig om die stap te nemen, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan.